نوح اندر انتظار باد و طوفـــانی کــــــــــــــه نیســـت
ناخدایی هست در کشتی و یزدانی که نیســـــــــت
تاج و گنج و مرغ هـدهد، بـــــــــــــــــاد و تخــــــــت
اسم اعظم هست بلقیس و سلیمانی کـه نیســــت
آدم و ابلیس و فردوس بریــن ، ســـاز و دهــــــــــل
بلبل و گل هست با هم در گلستانی که نیســـــــت
داستان از عشق مجنون است و لیلی در کتــــاب
تا زمان ها نیز باشد شعر و رمانـــــی که نیســـــــت
عقل آنسان بود و اینســـان گشت نقل کاتبــــــان
قصه کوته کن گران شد جان ارزانی که نیســـــــــت
این سخن گوینـــد و آن حرفی که دانی گفته انــد
هست هم این و هم آن اما سخن دانی که نیســت
عمر پنجاه است؟ نهصد بیشتر گیــــرش چه سود
شد مهیا بـاد و طوفان آب چندانــــی که نیســـــــت
نمایشنامه در سه پرده
صورتک ها : خداشناس ، خدانشناس
پرده اول
خداشناس روی صندلی نشسته و خدانشناس روبروی او روی زمین ایستاده قدم می زند.
خداشناس: ( عصبی می شود و از صندلی برمیخیزد ) بگیر بشین بچه جان انقدر راه نرو سرسام گرفتیم.
خدانشناس: دوست دارم مثل مشایی ها فکر کنم حرفیه؟!
خداشناس: هر جور دوست داری، ولی بدون شیطون به آدمایی که زیاد راه می رن نزدیکتره چون آدمایی که یه جا یا روی یه چیزی نشستن بر همه چیز تسلط دارن حتی شیطون!
خدانشناس: پس بیشین سرجات
خداشناس: به شرط اینکه تو هم بشینی ( سنگین پلک می زند )
خدانشناس: دوست ندارم به کسی تسلط داشته باشم سلطنت طلبی جد اندر جد تو خون ما نبوده و نیست ( از حرکت باز می ایستد ) راستی شیطون کیه؟
خداشناس: شیطون فرشته ایه که از درگاه الهی رونده شد
خدانشناس: برای چی؟
خداشناس: نافرمونی کرد
خدانشناس: چرا؟
خداشناس: مغرور بود ( چهره نامغرورانه به خود می گیرد )
خدانشناس: مگه چه کار کرد؟
خداشناس: به آدم سجده نکرد
خدانشناس: چرا باید سجده می کرد؟!
خداشناس: چون خدا خواست
خدانشناس: چرا خواست؟
خداشناس: عشقش کشید چه می دونم! ( عصبانی می شود ) شاید به این خاطر که انسان همون خداست! ( پشت دست خود را گاز می گیرد و زیر لب چیزی می گوید ) خدا اگه بخواد شما باید به همه خلایق سجده کنی به غیر از اون!
خدانشناس: چه حیرت انگیز
خداشناس: خدا هر چی بخواد همون می شه و لا غیر!
خدانشناس: بعدش چی شد؟
خداشناس: هیچی شیطون رونده شد
خدانشناس: به کجا؟
خداشناس: خارج از بهشت
خدانشناس: بعدش ؟
خداشناس: هیچی به انسان حسادت کرد
خدانشناس: حسادت؟
خداشناس: آره و انسان رو وسوسه کرد و مثل خودش از بهشت اون و روند
خدانشناس: پس خودش و کی وسوسه کرد؟!
خداشناس: جفنگ نگو بچه، شیطون و کسی وسوسه نکرد، اون خودش خریت کرد !
خدانشناس: پس چطور انسان خودش خریت نکرد؟!
خداشناس: انسان اگه دشمن نداشته باشه نمی تونه زندگی کنه ولی شیطون که انسان نیست فرشته است، چون نیاز به تامین خوراک و پوشاک و مسکن نداره، پس نیاز به دشمن هم نداره، انسان همیشه باید یه دشمن داشته باشه تا بتونه زنده بمونه و زندگی کنه و اون شیطونه!!!
خدانشناس: خدا چیه؟
خداشناس: نمی دونم!
خدانشناس: پس چی می گی؟
خداشناس: هیچی فقط می دونم هست!
خدانشناس: یعنی چی؟ ( شاخ در نمی آورد )
خداشناس: یعنی وقتی هر چیزی تو این دنیا یه آفریننده ای داره پس انسان هم آفریننده داره
خدانشناس: پس خدا رو کی آفرید؟!
خداشناس: این یکی رو زیر سیبیلی رد کن، گیر نده حوصله نداریم ( ملتمسانه نگاه می کند )
خدانشناس: باشه، حداقل بگو شیطون برای چی خلق شد؟
خداشناس: برای اینکه مظهر بدیه و هر چی غیر از اون مظهر خوبی!
خدانشناس: یعنی خدا چیز بد آفریده؟!
خداشناس: خدا موجود کامل و توانای مطلقه و نقص در آفریش یعنی نقص در کمال!!!
خدانشناس: اگه شیطون کامل نیست پس چرا آفریده شد؟!
خداشناس : ( در فکر فرو می رود)
پرده دوم
خداشناس روی زمین نشسته و خدانشناس همچنان قدم می زند
خدانشناس: بازم تو داروگر؟ ( می خندد)
خداشناس: تو خیلی سمجی بچه، باز اومدی اینجا؟ دست از سر ما بردار دیگه ( پشه ای دور سرش می چرخد)
خدانشناس: به شرطی که کلاه گیستو برداری!
خداشناس: دیگه چی می خوای؟
خدانشناس: هیچی یه سوال دارم
خداشناس: چه سوالی؟
خدانشناس: چرا تو دائم می گی خدا توانا است؟
خداشناس: چون واقعا تواناست ( با کف دو دست پشه را در هوا له می کند )
خدانشناس: پس چرا نمی تونه مثل زن زایش کنه و زاییده بشه؟
خداشناس: چی؟ ( چشم هایش از حدقه بیرون می زند )
خدانشناس: همین که گفتم
خداشناس: کفر نگو بچه!
خدانشناس: چرا خوف می کنی، مگه نگفتی شاید انسان همون خداست؟
خداشناس: گفتم شاید، نگفتم حتما که ( سرش را می خاراند )
خدانشناس: ببین پدر جان خدای شما هر جا توان انجام کاری رو نداشته انداخته گردن مخلوقاتش!
خداشناس: مثلا کجا؟
خدانشناس: مثلا همین جا که نمی تونه زایش کنه انداخته گردن زن، یا نمی تونه شهوت داشته باشه حیوانات رو آفریده یا نمی تونه مغرور باشه شیطون رو خلق کرده یا اینکه نمی تونه دو تا بشه انداختش گردن زن و مرد و اون ها رو خلق کرده ...
خداشناس: بچه تو خود شیطونی!
خدانشناس: یعنی چی؟
خداشناس: یعنی شیطون تو وجودت رخنه کرده!
خدانشناس: کم نیار جواب بده ( لبخند می زند و دماغش را می خواراند)
خداشناس: اگه شیطون تو وجودت رخنه کنه مثل آدم و حوا دیگه نمی تونی برگردی به بهشت می ندازنت جهنم، اونم تو بهترین نقطش یعنی درک! ( صدای آواز دهل از دور شنیده می شود )
خدانشناس: اگه بهشت خوب بود چرا آدم و حوا نموندن توش؟!
خداشناس: گفتم که وسوسه شدن
خدانشناس: ای بابا باز که برگشتی سر کوچه اول؟!
خداشناس: مواظب باش بچه جان شیطون وسوست نکنه ... ( فیگور می گیرد )
خدانشناس: اصلا ولش کن، بگو ببینم آدم و حوا تو بهشت چه کار می کردن؟
خداشناس: هیچی می خوردن! می آشامیدن، قدم می زدن! شعر می خوندن، فیلم سانسور شده می دیدن!! هر چی فکرشو بکنی!!!
خدانشناس: هر چی؟!
خداشناس: آره دیگه ، بهشت یعنی، هر چه بینی دلت همان خواهد، هر چه خواهد دلت همان بینی!!
خدانشناس: یعنی نزدیکی هم داشته اند؟
خداشناس: تا زمانی که میوه ممنوعه را نخورده بودند نه!
خدانشناس: بعد از آن چه؟
خداشناس: هیچی، بعد از اون شرمگاهشون نمایون شد
خدانشناس: نه؟!
خداشناس: آره
خدانشناس: پس برای چی تو بهشت کنار هم بودن؟! برای اینکه تا ابد گل بگن و گل بشنفن؟!
خداشناس: (در فکر فرو می رود)
پرده سوم
خداشناس و خدانشناس کنار هم راه می روند
خدا نشناس: کم کم داری حوصلم و سر می بری ( بطری کوچکی را از جیبش در می آورد )
خداشناس: چرا؟
خدانشناس: از بس که فکر می کنی
خداشناس: چه کار کنم؟
خدانشناس: آخه تا کی می خوای فکر کنی؟
خداشناس: تا وقتی که جواب سوالاتو پیدا کنم
خدانشناس: اگه تا آخر عمرت پیدا نکردی چی؟ (جرعه ای از محتویات بطری را می نوشد)
خداشناس: هیچی!!!
خدانشناس: اصلا چرا دنبال جوابی؟
خداشناس: بالاخره سوال که بی جواب نمی شه می شه؟
خدانشناس: آره ، مثلا همین که میگی نمی دونم خدا چیه
خداشناس: من بازم میگم روح تو در سیطره شیطان گیر کرده!
خدانشناس: روح؟
خداشناس: آره
خدانشناس: روح دیگه چیه؟
خداشناس: نمی دونم
خدانشناس: پس چی می گی؟
خداشناس: فقط می دونم هست
خدانشناس: یعنی مثل خدا هست، ولی نمی دونی چیه؟
خداشناس: آره
خدانشناس: پس فرقش با خدا چیه؟ ( خنده ملیحی می کند)
خداشناس: فرقش اینه که فقط خدا می دونه چیه!
خدانشناس: یعنی باز می خوای بگی خدا همون انسانه؟
خداشناس:( باز هم به فکر فرو می رود )
پرده می افتد
یاغی و تازی و کتـــــــــــــــــــاب زده واعظی ســـــــــوی من شتـــاب زده
خطبه ای خواند از غم و این گفــــت شوخ و شاخی ولی شــــــــراب زده
باز چون مردگان به خواب شــــــدی غافلــی وه کــــــــــــه آفتـــــــــاب زده
آب را گیر و بر ســــــــــــــــــر و رو زن تا شوی همچو ما تــــو خـــــواب زده
با صدای بلند ایـن گفتــــــــــــــــــــم تویی آن رنـــــگ و رو لئــــــــــــاب زده
مادر مهربان من، گـــــــــــــــرگ، ای صــــــورت میــــش را نقـــــــــــاب زده
خورده ای نان و گوجه و سبــــــــزی تا که چون من شـوی کبـــــــــاب زده
خواب بهتـــر که چون تو بیـــــــداری تشنه را از عــطــــــش ســــــراب زده
واعظ عاصی نمود شیخ ز خویــــش بس سرایید شعـر نـــــــــــــــــاب زده
*سکانس اول
منطقه صفر مرزی
سرهنگ: ستوان؟
ستوان: بله قربان
سرهنگ: یه شی ناشناخته تو رادار می بینم، سریع جلوش رو بگیرید.
ستوان: بله قربان
*سکانس دوم
دفتر بازرسی
سرهنگ: کجا داشتید می رفتید؟
شی ناشناخته: خارج
سرهنگ: مجوز دارید؟
شی ناشناخته: نه
سرهنگ: پاسپورت دارید؟
شی ناشناخته: نه
سرهنگ: نکند مغز هستید و قصد فرار دارید؟
شی ناشناخته: نه
سرهنگ: پس چه؟
شی ناشناخته: طی الارض می کردیم
سرهنگ: طی الارض دیگر چیست؟
شی ناشناخته: طی الارض به این مفهوم است که شما در آن واحد در دو جا باشید
سرهنگ: یعنی شما الان جای دیگه هم هستید؟
شی ناشناخته: بله
سرهنگ: کجا ؟
شی ناشناخته: جایی غیر از اینجا
سرهنگ: آهان ... خوب خدمت که رفته اید؟
شی ناشناخته: نه
سرهنگ: پس چگونه قصد خروج داشتید؟
شی ناشناخته: قصد فرار نداشتیم می رفتیم و برمی گشتیم.
سرهنگ: پس اینهایی که از گمرک عبور می کنند و این همه مصائب می بینند و کلی هزینه متحمل میشوند با شما فرق دارند؟
شی ناشناخته: ما چند سالی می شود طی الارض نکرده ایم امروز حالمان کمی خوبتر بود و قصد خروج نمودیم.
سرهنگ: یعنی قبلا هم رفته اید و آمده اید؟!
شی ناشناخته: بله، تا چند سال پیش کسی ما را نمی دید اما نمی دانیم شما چطور توانستید ببینید؟!
سرهنگ: رادارهای اینجا ساخت روسیه! است و هیچ جنبنده ای نمی تونه از این حوزه استحفاظی بدون اجازه عبور کنه.
شی ناشناخته: عجب؟!
سرهنگ: تازه یه سری دوربین مخفی مدار بسته ژاپنی! هم چند متر به چند متر کار گذاشتند و اکثر سربازها رو به مدت دو سال فرستادند مرخصی اینجا فقط منم و این ستوان و چند تا سرباز دیگه
شی ناشناخته: عجب؟!
سرهنگ: بله آقا، کشور کلی پیشرفت کرده شما گویا در جریان نیستید؟
شی ناشناخته: نخیر ما سرمان به کار خودمان است و کاری به کار کسی نداریم.
سرهنگ: اما شما الان داشتید از آسمون کشور بدون مجوز عبور می کردید.
شی ناشناخته: گفتیم که طی الارض می کردیم.
سرهنگ: ارض یعنی چه؟
شی ناشناخته: یعنی زمین
سرهنگ: اما شما که طی آسمان می کردید!
شی ناشناخته: منظورتان طی السماء است؟
سرهنگ: همان که شما می گویید.
شی ناشناخته: طی السماء غلط است آقا همان طی الارض درست است.
سرهنگ: به هر حال مجبورم شما را تحویل مقامات دهم.
شی ناشناخته: ما کار غیر قانونی نکردیم.
سرهنگ: اصلا می دانید قانون یعنی چه؟
شی ناشناخته: شما بگویید.
سرهنگ: قانون یعنی آنچه که به صورت منطقی و عقلانی - اگر نیاز شد معنی منطق و عقل را هم تشریح خواهیم کرد - برای جلوگیری از هرج و مرج تصویب می شود. یعنی این کار شما عقلانی است؟
شی ناشناخته: تا چند سال قبل کار ما عقلانی بود اما نمیدانیم این دستگاه ها را شما از کجا آورده اید؟!
سرهنگ: اینبار را چشم پوشی می کنم، اما بهتر است از این پس مثل بقیه مردم به صورت قانونی مسیر را طی کنید وگرنه طی مسیر به هر شکل چه زمینی چه آسمانی به صورت غیر قانونی مجازات سنگینی را در پی خواهد داشت.
*سکانس پایانی
شی ناشناخته در حال بازگشت، در آسمان
شی ناشناخته : چقدر بد شد کی حال داره این همه مراحل قانونی رو طی کنه. حالا چه کار کنم؟
شی ناشناخته دیگر: مواظب باشیییییید ... برید کنااااااااااار ... بوم ... آخ
چندی از اهالی دهکده جهانی بر شیخ شوخ خرده گرفته اند و چون و چرا به راه انداخته اند که : این چه کاریست که کرده اید؟ چرا و به چه دلیل کلیک چپ و راست موس مخاطبین را از کار انداخته اید؟! هر کس به وبلاگ شما می آید دیگر مثل گذشته قادر به کپی کردن مطالب نیست! برخی می خواسته اند مطالب وبلاگ شما را کپی کنند و بر در و دیوار وبلاگ خود بکوبند تا آن را نورانی کنند چرا مانع تراشی نموده اید؟
ماییم که می دانیم و شما نمی دانید. پس بیهوده سوال نکنید. سوالات شما ما را می رنجاند. تا اطلاع ثانوی کپی پیست بر شما ممنوع شد. ما می خواهیم شما کمی به مغز خود فشار آورید و نمی خواهیم دستان شما خسته شود. ما این وبلاگ را با نگهدارندگان نامرئی محفوظ داشته ایم. و چه کسی می داند که نامرئی چیسـت؟ نامرئی کردن نیاز به تخصص دارد. و آن هنر نزد کارشناسان است. عده ای ما را شاعر خوانده اند. و عده ای حضور در دهکده جهانی را با سرعت اتمی بر ما ممنوع و بر خود مشروع داشته اند. آیا آنها از ما برابرترند؟ تصویب خواهد شد قوانین نامحدود. صبور باشید. آه ه ه. این از نهاد ما بر آمد و به احدی مرتبط نیست که چرا اینگونه و اینجا و به چه دلیل. اگر دریافتید که مقصود ما حفظ حقوق کپی رایت نبوده متعجب نشوید. لیکن چیزی میان برنامه جاوا و محیط وبلاگ افکنده شده . شما آن را نمی بینید. اما وجود دارد. که این وبلاگ را استوار نگه داشته. و ما اسم رمزی داریم که هر کس نیز چون آن را دارد. اگر آن را درست وارد کند دریچه ای از اسرار به رویش گشوده خواهد شد. بدانید که هکرها دشمن تابلویی برای وبمسترها هستند. تعدادی خندان به سوی ما می آیند. و تعدادی دست تزرع به درگاه ما می دارند. اینها همان خنده های شیونی است . ضرب المثلی می زنیم باشد که اندیشه کنند. به شترمرغ گفتند بار ببر گفت مرغم گفتند بپر گفت شترم. عده ای کپی پیست را آب خنک پنداشته اند و نمی دانند که آب را باید جرعه جرعه نوشید و طعم آن را چشید. نه یک نفس . چرا که طعم آن را نخواهند فهمید. آیا شعور ندارند؟ ما به آن ها فرصت می دهیم. تا حرف به حرف نوشته های ما را در سیستمشان تایپ کنند و با آن مانوس شوند و روی آن بیاندیشند و آنگاه که روی آن تامل کردند بچسبانند هر جا که خواستند. نوش جانشان. چه با ذکر ماخذ. چه بی ذکر ماخذ. به دست خود آن می کنند که ما می خواهیم. ما مقدر داشته ایم که اینگونه شود. پس شده است. که همانا متعجبین بیشترن از عوام باشند. و محدودی معقولند. گروهی از دوستان و یاران . و گروهی از غیر دوستان و غیر یاران . و گروهی که مرض دارند را به حال خود گذاریم تا در آتش حسادت خویش بسوزند. نمی دانید. و حتما نمی دانید. دست هایی در کار است برای نامرئی کردن. بروید و در دهکده جهانی بگردید. و ببینید عاقبت کسانی که نامرئی کنندگان را منکر شدند. و باز می پندارید هر چه را ندیده اید وجود ندارد. آیا نمی اندیشید؟