سالها پیش در شهری دور مردمی متمدن زندگی می کردند.شخصی در آن شهر می زیست که نامش افسوس بود. روزی افسوس به کتابخانه شهر رفت. کتابی قدیمی توجه او را به خود جلب کرد. آن را امانت گرفت و به خانه رفت. در این کتاب تصاویری از مردان برهنه نیزه به دست بود. افسوس زندگی خود را صرف تحقیق و تفحص دراین کتاب کرد. در روزهای پایانی عمر خود کتابی را با نام (تمدن بزرگ شهر ما) منتشر کرد. افسوس آن کتاب را که تصاویر مردان برهنه داشت ویرایش کرده بود و به صورتی که مناسب با شئونات باشد در اختیار دیگران گذاشته بود. او با ترسیم شرتهای رنگی روی تصاویر برهنه مردان این کار را کرده بود.  پس از دهها سال  یکی از نوادگان افسوس کتاب او را از دل تاریخ بیرون کشید و گرد و خاک آن را پاک کرد. او عمر خود را بر سر ویرایش کتابی با نام (شرت های رنگی و تمدن بزرگ شهر ما) صرف کرد. این کتاب بیش از چند هزار صفحه داشت که با تحقیق در مورد شرت های رنگی تمام آداب و رسوم زندگی در هزاران سال قبل را یافته بود. نوه افسوس در چند صدمین سال تولد افسوس پشت تریبون رفت و چند جمله عمیق گفت: ضمن خوش آمد گویی خدمت حضار محترم باید بگویم که این شهر تمام افتخارات امروزش را مدیون تلاش های بی وقفه افسوس بزرگ است. این مرد بزرگ با نوشتن کتاب  (تمدن بزرگ شهر ما) شمایلی از شیوه زندگی مردمی که هزاران سال پیش در این شهر بزرگ و متمدن می زیسته اند در اختیار نسل امروز گذاشت و هر چه ما امروز داریم حاصل تلاشهای بی وقفه اوست. نسل جوان باید با ابعاد شخصیتی افسوس بزرگ بیشتر آشنا شود. ما برای یافتن جنبه های درونی زندگی این مرد بزرگ گروهی از دانشمندان جوان را گرد آورده ایم و امیدواریم در سالهای آتی نتایج آن را در کتابی شکیل تقدیم به دوستداران افسوس بزرگ کنیم تا عطش ایشان کمی فروکش کند. چند سال بعد یکی از جوانان دانشمند در کتابی جداگانه پرده از راز بزرگی برداشت او در کتاب خود که یک صفحه بیشتر نداشت این جمله را نوشته بود: در هزاران سال پیش هنوز شرت اختراع نشده بود.